yazmak..

..hep zor gelmiştir bana.çok büyük bir birikimin dışa vurumuymuş gibidir sanki yazmak.en basit şeyden bahsedilse bile o birikime sahip olanla olmayan arasındaki farkı hemen farkedebiliyorum.belki de bu yüzden yazmaktan çekiniyorum.kendime karşı çok acımasızım.yazdığım iki kelimeyi bile basit, kendini beğenmiş ya da samimiyetsiz bulmam an meselesidir hep.

konuşmak öyle değil mesela.konuşurken retorik şovu yapmanızı beklemez kimse sizden.ya da beste yapmak; gitarın telleri parmaklarımdan akıp gider ama güzel sözlerle süslemeyi asla becerememişimdir.yazmak..daha ciddi, daha işinin ehli insanlara göre gibi.hep beynime yazdım o yüzden, şimşek hızındaydı hislerim ama dökemedim hiçbir yere.çok da güzeldi bazıları, ya da o gün canımı sıkan adama verilecek çok yerinde cevaplardı.kafamın içinde yeterince boş sayfa kalmadı sanırım.

vokal arka plandaki şarkıda "sunday morning" diyor usulca.aklıma bu yaz gördüğüm o muhteşem, kuğu zerafetindeki yelkenli geldi, sunday morning..belki de ismi yüzünden hayran olduğum sadelikti.